نظرخواهی در مورد نحوه توزیع یارانه غذای دانشجویی

من با شناختی که از مسئولینمون دارم فکر نمیکنم عددی که واریز میشه مکفی باشه.
یا بعد یه مدت از تورم جا میمونه یا واریزیش دیر و زود میشه.
همون به صورت وعده غذایی باشه بهتره.
بعد دانشجویی که صبح تا غروب کلاس داره کجا بره دنبال غذا بگرده باید وعده غذاییش داخل دانشگاه باشه.
یه محیط مناسب یه سالن غذا خوریی باشه.
من با وجود کم و کاستی ها بنظرم دریافت غذا به صورت وعده غذایی نسبت به کمک هزینه امنیت بهتری برا دانشجو داره

همون روند قبلی لطفا طی بشه ما راضی هستیم! طبق نظرات هم مشخصه بیشتر موافق روند قبلی هستند. روند جدید اصلا به نفع دانشجو نیست. فکر کسایی که راه دور هستند هم بکنید. با وجود این طرح هزینه ها بیشتر به دوش دانشجو می افته و ضررش هم دانشجو میبینه. ما به اندازه کافی دغدغه های مختلف داریم لطفا تغذیه رو بهش اضافه نکنید!
ته این مسیر از همین الان مشخصه یارانه ثابت باقی می مونه قیمت ها روز به روز بیشتر میشه ....

سلام
گفته شده تو این طرح قراره یه مبلغی به دانشجو ها بدن تا از رستوران های مشخص شده در دانشگاه یا طرف قرار داد خریداری کرد الان سوال بنده اینه مگه بودجه که دولت می خواد برای هر وعده غذا بده چقدره؟
الان دیروز افتاحیه رستوران تاک بوده داخل دانشگاه پردیس الان ارزون ترین غذای این رستوران ۴۰۰ تومنه صبحانه را در نظر نمی گیریم میشه ۲ وعده یعنی روزی ۸۰۰ تومن در ماه میشه ۲۰ تومن ایا دولت میاد این مبلغ برای ماشارژ کنه ؟با این افزایش قیمت ها ما چکار باید کنیم ؟ لطفا زمانی که می خواین تصمیم بگرین تصمی بگرین که برای همه مناسب باشه نه قشر خاصی از جامعه
اگر قراره ما بیایم دانشگاه از شهر های دور تمام وقتمون صرف درس بشه و حالا بخوایم یه وعده غذا بخوریم یا باید خودمون درست کنیم یا خواستیم بریم بیرون باید یه مبلغ زیادی روش بزاریم تا بتونیم یه وعده بخوریم .
زمانی که دانشگاه نتونسته از پس هزینه ها بیرون بیاد ما می تونیم بیرون بیایم ؟

همین الان مشکلات زیادی داره دانشجو، لطفا بیشترش نکنید.
غذا چیزی نیست که بشه روش ریسک کرد و طرحی که تا صبح ایراد بهش وارده رو اجرا کرد‌
توضیح جدیدی نیست دوستان همه‌چی رو گفتن فقط نظر نوشتم اعلام مخالفت کنم.

تصمیم به ایجاد وضعیتی که شبیه به کالابرگ فعلی هست احتمالا نمیتونه دوام چندانی داشته باشه و بعد از گذشت مدتی دانشجو ها هستن که بیشترین ضربه رو میبینن.
نگه داشتن روند سابق گزینه بهتریه ولی با نظارت و پیگیری بهتر و دقیقتر که نه پیمانکار اشتباهی مرتکب بشه و نه دانشجو از کیفت غذا ناراضی باشه

سلام
اگه طرح کشوریه چرا فقط دانشگاه ما چنین چیزی رو اعلام کرده
دوما هیچکس با این طرح موافق نیست و به نظر من نظر ما اصا اهمیت نداره این نظرسنجی فقط برا اینه ک وقتی عملی شد طرح نگین ما خبر ندادیم اینجوری دانشجو مطمئنا کم میاره برا آخر ماه یا ترم فقط دانشگاه یا دولت داره صلب مسئولیت میکنه با این قیمتا خودشونم میدونن نمیتونن از پس هزینه ها بر بیان میندازن توپو تو زمین دانشجو چهار روز دیگه هم قیمت ها ک فضایی رفت بالا رو بودجه ک اضافه نمیکنن باز میمونه دانشجو بدبخت و حوضش
فک نمیکنمم ارزی ک در نظر گرفتن اونقدری باشه که خیلی بدرد دانشجو بخوره
خلاصه ما کلاه سرمون نمیره و هیچکس موافق نیست

در ابتدا بسیار تشکر میکنم از این طرح پرسش و نظرسنجی ، و امیدواریم این کار و نظرسنجی در تمامی امور رفاهی و... دانشجویان افزایش یابد ، تا در نهایت ان‌شاءالله باعث رضایت همگانی در تمامی امورات (اعم از همین سلف )‌شود .

به نظر بنده بهتر است تا مبلغ به حساب دانشجو واریز شود .

اینگونه دانشجویان می‌توانند با صلاح دید خود از هر جایی که میخواهند غذا را تهیه کنند .
همچنین اگر دانشجویی به هر دلیلی تمایل به تهیه وعده‌ای رو نداشت هزینه براش ذخیره میشه.(یک جوری عدالت محسوب میشه ،یعنی اگر کسی یک وعده غذا نخواست مانند کسانی که غذا می‌خواستند سهمیه (مبلغ)در نظر گرفته شده را دریافت می‌کنند).
و همچنین کمک شایانی به دانشجویانی می‌شود که بدلیل های مختلف اعم از حساسیت،مشکلات گوارشی و مریضی های دیگر قادر به استفاده از غذاهای دانشگاه نمی باشد . که اگر مبلغ مربوطه برایشان واریز شود بسیار عالی می‌شود.
و حتی بااین کار می‌شود از اسراف (مثلا بدلیل تاخیر دانشجویان برای تحویل غذا و در نهایت جریمه شدن) جلوگیری کرد.
همچنین پیشنهاد می‌شود برای عدم نارضایتی برخی از دانشجویان (که با روال قبلی سلف موافق هستند) این چند روش اجرا شود : یعنی (دانشجویان در اول ترم انتخاب کنند که چه روشی مد نظرشان است (گرفتن مبلغ ــــ روال قبلی سلف یا ....)).
ان‌شاءالله که بشود تمام این روش ها عملی شود تا رضایت همگانی حاصل شود.باتشکر

سلام این طرح شفاف نیست دغدغه های ایجاد کرده از الان :
اگه قراره اجرا بشه یارانه ماهانه چه مبلغی هست برای هر فرد و با وجود تورم داخل کشور آیا یارانه واریزی ثابت میمونه ؟ و اگه قرار هست تغییر کنه چند ماه یک بار عوض میشه و شرایطش چیه که مبلغ کی عوض بشه .
تا وقتی برای این دغدغه ها جوابی نباشه این طرح ضرر خالصه

*این کار به ضرر دانشجوست*

با تورم بالای مواد غذایی، اگر اعتبار هر ماه زیاد نشه که نمی‌شه، تورم از دوش دانشگاه به دوش دانشجو منتقل می‌شه.

از طرفی دیگه مهم‌ترین چیز وقت هست ؛
که با این کار وقت دانشجو کاملا گرفته میشه.

لطفا به شرایط دانشجویان غیربومی و خوابگاهی اهمیت بدین. مخصوصا دانشجویان راه دور ، که دغدغه ی غذا به مشکلاتشون اضافه نشه.

این رو هم در نظر بگیرید که فشار زیادی به خانواده دانشجویان وارد میشود.
پس بهتره به همون منوال قبل ادامه بدهیم.

در آخر لطفا به نظرات ما هم اهمیت بدین طبق معمول کاری که به نفع خودتون هست رو انجام ندین .

سلام

با احترام به دغدغه مسئولان محترم سازمان امور دانشجویان و صندوق رفاه دانشجویان برای بهبود وضعیت تغذیه دانشجویان، اجازه دهید نقدی واقع‌بینانه و فارغ از شعارهای فریبنده، بر این طرح وارد کنم.

متأسفانه طرح پیشنهادی "واگذاری یارانه غذا به دانشجو" با وجود ظاهر جذاب و مردم‌دوستانه‌اش، در عمل چیزی جز "تغییر مسئولیت" به جای "حل مسئله" نیست. در شرایط خاص اقتصادی ایران، این طرح نه تنها گرهی از مشکلات دانشجویان باز نمی‌کند، بلکه صدها مشکل جدید و بعضاً حل‌نشدنی ایجاد می‌نماید.

در ادامه به مهم‌ترین نقدهای ساختاری و اجرایی این طرح اشاره می‌کنم:

-در ایران امروز، دیگر خبری از تورم "فصلی" یا "ماهانه" نیست. ما با تورم لحظه‌ای و ساعتی مواد غذایی مواجهیم. قیمت یک کالای اساسی در عرض یک روز تا ده‌ها درصد افزایش می‌یابد. حال سوال این است:

- اعتبار شارژ شده به حساب دانشجو در ابتدای هفته، تا وسط همان هفته چند درصد ارزش خود را از دست داده است؟
- دانشگاه چه تضمینی می‌دهد که مبلغ یارانه را به اندازه نرخ روز تورم تعدیل کند؟ در حال حاضر حتی تعدیل سالانه بودجه تغذیه با کلی چانه‌زنی انجام می‌شود.

نتیجه: در این طرح، دانشجو تنها کسی است که بار سنگین کاهش ارزش پول را به دوش می‌کشد. دانشگاه از مسئولیت تأمین غذا با کیفیت ثابت شانه خالی کرده و دانشجو را با کارتی رها می‌کند که قدرت خرید آن روزبه‌روز در حال ذوب شدن است.

-پیش‌فرض طرح این است: دانشجو با داشتن پول، آزادانه انتخاب می‌کند از کدام پیمانکار یا سالن غذا بخرد. اما واقعیت خوابگاه‌های ایران چیست؟

- ۸ سالن غذاخوری که گفته می‌شود قرار است به چند پیمانکار اجاره داده شود، در عمل رقابت را به "رقابت در بدکیفیتی" تبدیل می‌کند. همان‌طور که تجربه "رستوران مکمل" نشان داد، اکثر پیمانکاران به سمت غذاهای فست‌فودی ارزان و کم‌حجم می‌روند؛ چون سودشان در اولویت است. نتیجه: تنوع در بی‌کیفیتی، نه تنوع در کیفیت.
- واقعیت آشپزی دانشجویی: فرض کنید دانشجویی بخواهد از یارانه نقدی خود مواد اولیه بخرد و خودش بپزد. چند اجاق گاز در خوابگاه‌های شلوغ ایران موجود است؟ چند یخچال و سینک ظرفشویی به ازای هر ۱۰ نفر؟ وضعیت تهویه و بهداشت در آشپزخانه‌های مشترک چگونه است؟ پاسخ: فاجعه‌بار. بنده سال‌ها در خوابگاه بوده‌ام، عملاً آشپزی فردی فقط برای تعداد بسیار معدودی و با تحمل صدها دردسر ممکن است. پس این "اختیار" فقط روی کاغذ زیباست.

-تعداد دانشجویانی که خودشان آشپزی می‌کنند کم است. حتی با این وجود باز "قابل چشم‌پوشی" نیستند، اما نکته مهم‌تر این است: بیشتر دانشجویان حتی اگر کیفیت سلف بد باشد، باز هم ناچار به استفاده از آن هستند، نه به خاطر علاقه، بلکه به خاطر قیمت یارانه‌ای آن (مثلاً ۲۲ هزار تومان در مقابل ۱۵۰ هزار تومان غذای آزاد، یا وعده غذایی شام رایگان). اگر یارانه به کارت دانشجو واریز شود، او دیگر نمی‌تواند غذای ارزان سلف را دریافت کند؛ باید با همان پول ناچیز یارانه، از پیمانکاری با قیمت آزاد خرید کند که آشکارا غذای بسیار گران‌تر و احتمالاً بدتر خواهد بود.

به عبارت دیگر: سیستم فعلی حداقل یک وعده غذای گرم ارزان (حتی با کیفیت پایین) را تضمین می‌کند. سیستم پیشنهادی، یک کارت اعتباری بی‌ارزش در برابر تورم است که هیچ تضمینی برای تهیه حتی یک وعده غذای سالم در روز ندارد.

-در سیستم فعلی، هزینه واقعی تغذیه دانشجوی غیربومی (سه وعده) حدود ۲ تا ۳ میلیون تومان در ماه است (با احتساب یارانه‌ای که دانشگاه می‌دهد). در سیستم جدید، دانشجو باید با همان یارانه ثابت، از بازار آزاد خرید کند. با یک حساب سرانگشتی ساده، هزینه ماهانه در شرایط فعلی بازار حداقل ۱۰ میلیون تومان می‌شود. آیا دانشگاه چنین مبلغی را به کارت دانشجو شارژ می‌کند؟ قطعاً خیر. بودجه دانشگاه همین الان هم برای یارانه فعلی کم است. پس دانشجو مجبور است حداقل سه برابر قبل هزینه شخصی پرداخت کند تا به همان سطح قبلی برسد.

-در پی نوشت متن اولیه گفته شده: "حتی با وجود نظرات مخالف باز ناچارا مجبور به انجام این کار هستند". این جمله یک اعتراف صریح است: نظر دانشجو هیچ تأثیری در تصمیم نهایی ندارد. اگر چنین است، این "نظرسنجی" و "فراخوان نظر" چه معنایی دارد جز اتلاف وقت و هزینه روانی دانشجویان؟ اگر ریسک اجرای این طرح را هیچ مدیری قبلاً نپذیرفته و اکنون "عزم جزم شده"، پس یا یک اشتباه دسته‌جمعی در حال تکرار است، یا هدف چیزی به جز بهبود تغذیه است (مانند واگذاری سالن‌ها به پیمانکاران برای درآمدزایی دانشگاه).

دانشجویان موجوداتی بی‌حوصله و کم‌تحمل نیستند. آنها به خوبی درک می‌کنند که وقتی مسئولان می‌گویند "به هر حال اجرا می‌شود"، دیگر

نیازی به تئاتر نظرخواهی نیست.

-چنین تصمیمی بدون احترام به نظر اکثر دانشجویان، سرنوشتی مشابه تصمیمات قبلی خواهد داشت. دیر یا زود، تحمل دانشجویان سرریز می‌شود. در نبود مکان‌های مناسب برای بیان اعتراض، نبود مسئولان پاسخگو، و از سوی دیگر، آمادگی رسانه‌های خارجی و دشمنان این مرز و بوم برای سوءاستفاده از هر تنشی، یک اعتراض واقع‌بینانه و به‌حق دانشجویی می‌تواند به درگیری داخلی تبدیل شود. این اتفاق، هدف اصلی دانشگاه که رشد علم و فراهم‌آوردن محیطی آرام برای تحصیل است، نقض می‌کند. دانشگاه به جای کانون علم و دانش، به محلی برای اعصاب‌خوردی و سیاسی‌بازی تبدیل می‌شود. سرنوشتی که به نفع هیچ‌کس نیست.

ما از مسئولان انتظار داریم که مسئولیت تورم و ریسک و... رو پاسخگو باشن در مقابل وظایفی که دارن متعهد باشند و این مسئولیت و مدیریت اون رو به گردن دانشجو نیندازند

با سلام و عرض ادب و خسته نباشید
این طرح از نظر بنده خوبی هایی داره اما در مقابل ضرر های زیادی داره که به طور پنهان در اینده معلوم میشه اگه هزینه غذا به طور کامل و به صورت پول رایج در اختیار دوستان قرار می‌گرفت هم باز مشکلاتی داشت مثل کمبود وقت برای طبخ و حتی اگه اینطور نباشه و سلف همچنان به کار خودش ادامه بده ولی قیمت غذا آزاد باشه نا عدالتی و بی انصافی در حق دانشجوعه چون روز به روز قیمت ها در حال افزایش و کم کم به جایی میرسه که با بودجه اختصاصی دولت برای یک وعده درجه یک ما حتی سه تا تخم مرغ هم نمیتونیم بخوریم
خواهشاً تجدید نظر کنید این قضیه تورم رو افزایش میده
و برای موقعیت فعلی ما اصلا تصمیم مناسبی نیست

با سلام و عرض ادب
با توجه به موضوعات پیش اومده خواستم موضوعی رو در باب دانشجویان نوبت دوم (شبانه ) عرض کنم خدمتتون.
همانطور که هزینه ها با قیمت پایین برای دانشجویان روزانه سخت هست، برای دانشجویان شبانه سه برابر هست و این می‌تونه توی این شرایط بد اقتصادی ، دانشجو و خانواده رو تحت فشار قرار دهد ، هزینه ثبت نام دانشگاه پرداخت می‌شود با مبلغ اعلام شده ، منتها هزینه ی سه برابری برای خوابگاه و سلف واقعا اذیت کننده است، مخصوصا اینکه دانشجوی شبانه هیچ حق و سهم و هیچ ژتونی در سلف های مکمل ندارد و هزینه های سنگینی دربر گرفته میشه و حتی در سلف خود دانشگاه هم هزینه های هنگفت را متحمل می‌شود لذا خواهشمندیم فکری هم به حال دانشجویان شبانه شود تا دانشجویان و خانواده شان در این. شرایط بد اقتصادی تحت فشار سنگین قرار نگیرند و در یکسری موارد تبعیضی بین دانشجویان برقرار نشود . با تشکر از شما

خواهشاً هیچ‌چیزی رو تغییر ندید . هر سری که خواستید یه تغییر ایجاد کنید، گند زدید...می دونید نتیجه این کار شما چیه؟فشار بیشتر به خانواده های دانشجوها ...

سلام. این طرح جدیدی که برای تغذیه دادین اصلا به نفع ما نیست. مگه سر داستان یارانه‌ها چی شد که الان می‌خواین همون مدل رو تو دانشگاه پیاده کنین؟ تو این تورم، این کار یعنی دانشگاه می‌خواد خودش رو بکشه کنار و فشار مالی رو بندازه گردن دانشجو.
پولی که قراره شارژ کنین دو ماه دیگه با این وضع قیمت‌ها بی‌ارزش میشه. اونوقت شعار حق انتخاب چه فایده‌ای داره وقتی پولمون به خرید غذای خوب نمی‌رسه؟
مشخصه اونایی که این ایده رو دادن اصلا درکی ندارن که دانشجو با چه وضع مالی داره سر می‌کنه.
اجرای این طرح فقط باعث میشه دانشجوها ناراضیتر بشن.

سلام
بعنوان کسی که دانشکدم پردیس فناوری هست به شدت مخالفم چون تایمی ندارم که بیام خوابگاه غذا درست کنم و برگردم. و اینکه مواد غذایی وقتی عمده خریداری بشن خیلی به نفع دانشجو هست تا اینکه خودمون بریم بخریم و همینجوریم هر روز مواد غذایی یه قیمتی دارن و علاوه بر نگران بودن برای تایم درست کردن غذا باید نگران بودجه ای باشیم که معلوم نیست بتونه تو یک هفته چند وعده بشه برامون. روال قبل باشه بهتره

به نظر من مشکلات******* ۱.دانشجو وقت غذا درست کردن نداره.۲.ظرفیت یخچال کافی نیست برای ۶ نفر.۳.در صورتی که دانشجو خودش بخاد غذا درست کنه در روزهای هفته.مصرف گاز خوابگاه و آب بالا میره ۴.دانشجو ممکنه غذا های فست فودی و کیک و بیسکوییت جایگزین کنه که سلامت دانشجو در دراز مدت به خطر میافته. راه حل ها****** ۱.دادن غذا به صورت نیم پرس و تمام پرس ۲.در صورت گرفتن پیمانکار بازرس و کنترل کننده کیفیت غذا بر نحوه عرضه غذا الزامی باشد.۳.بالا بردن هزینه غذا در ماههایی که هزینه مواد اولیه غذا افزایش میابد و متعاقبن دادن وام به دانشجویان کم بضاعت با مهلت باز پرداخت آن حتی تا بعد از فارغ التحصیلی و ایجاد کار پاره وقت دانشجویی جهت انجام برای آن دسته از دانشجویان که نیاز کمک هزینه های مالی هستند.

همون روند قبلی خیل بهتر بود، والا با این کار خیلی سخت میشه برای دانشجو ، ممنون

با سلام این ایده تنها در صورتی قابل قبول هست که تورم و افزایش قیمت ها در اون لحاظ بشود و مبلغ یارانه ای که به حساب دانشجو واریز میشه ثابت نباشه به طوری که مثل سابق اگر خواست تمام وعده های سلف را رزرو کند در طول ترم اون مبلغ پرداختی آزادش که سهم دانشجو هست یکسان باشه و مبلغ یارانه متغییر و اگرم هم نخواد رزرو کنه اون یارانه متناسب با تغییراتت به حساب دانشجو واریز بشه همچنین طوری نباشد که وقتی یه طرح رو انتخاب کرد تا آخر نتونه عوضش کنه هر هفته مبلغ یارانه در کارتی مخصوص شارژ بشه اگر دانشجو میل داشت وعده غذا رو رزرو میکنه و مقدار آزادش رو از جیب خودش میده و از اعتبار کارت مخصوص کم بشه و همچنین اون وعده هایی رو که در طول هفته رزرو نکرده یارانه اش رو بتونه از تعاونی دانشگاه خرید کنه××× بازهم تاکید می‌کنم این طرح در شرایطی قابل قبول هست که تورم در اون لحاظ بشود×××

سلام و درود. امیدوارم عالی باشید.

به نظرم بهترین راه‌حل، تخصیص اعتبار تغذیه به خود دانشجو در قالب کیف پول رفاهی غیرنقدی باشد؛ به‌گونه‌ای که این اعتبار فقط برای خرید غذا در سلف‌ها و مراکز طرف قرارداد دانشگاه قابل استفاده باشد. در این مدل، دانشجو می‌تواند با توجه به نیاز خود، از میان چند گزینه موجود انتخاب کند و در نتیجه هم رضایت افزایش می‌یابد و هم رقابت میان ارائه‌دهندگان به بهبود کیفیت کمک می‌کند.

پیشنهاد می‌شود این اعتبار به‌صورت هفتگی یا ماهانه شارژ شود، نه صرفاً روزانه؛ تا دانشجو امکان مدیریت بهتر مصرف خود را داشته باشد. همچنین لازم است برای دانشجویان بومی، غیربومی، خوابگاهی و کم‌برخوردار تفاوت در سطح حمایت لحاظ شود.

نظارت فقط حضوری نباشد. باید از داده‌ها استفاده شود مانند نرخ خرید هر مرکز، میزان شکایت، افت ناگهانی مراجعه، امتیاز کیفیت و مغایرت قیمت.
این داده‌ها از هر بازرس حضوری مؤثرترند.

پیشنهاد اصلی این است که دانشگاه از تصدی‌گری مستقیم فاصله بگیرد اما استانداردها، نظارت بهداشتی، سقف قیمت، و کیفیت را کنترل کند. همچنين ارائه خدمات تغذیه از مدل متمرکز و پیمانکارمحور فعلی، به سمت مدل دانشجومحور، غیرنقدی، قابل نظارت و دارای حق انتخاب حرکت کند؛ بدون آن‌که حمایت پایه‌ای از امنیت غذایی دانشجویان تضعیف شود. با تشکر

با سلام
با توجه به شرایط اقتصادی صندوق رفاه هر چقدر هم یارانه واریز کند کفاف کل ماه نمی‌ده و همچین نبود امکانات کافی برای پخت پز و تعداد زیاد دانشجو در خوابگاه ها پخت پز بشدت زمان بر و سخت است.
به صورت قبل خیلی خیلی بهتر است نیاز نیست چیزی بهتر بشه همین جور خوب

باسلام. بنظر من، این نوع نظرخواهی در اصل واگذارکردن تمام سختی‌های موجود در این زمینه برعهده دانشجو هست! اصل کار، "نظارت بر کار پیمانکاران هست". غذاها متاسفانه بی کیفیت و افتضاح هست. 8 سال قبل در دانشگاه دیگر، بهترین غذاها سرو می‌شد ولی حالا چه شده؟! واریز یارانه‌ای برای دانشجو و انتخاب غذای بهتر (در دانشگاه که بازم پای پیمانکار در میان است) و یا خرید از فروشگاه‌های سطح شهر، مثل واریز کالابرگی هست که در این طرح، "مسئولین از افزایش قدرت خرید مردم صحبت می‌کردند" و 5 دوره پرداخت شد از سال قبل تا به الان و با همان مبلغ! و متاسفانه روغنی که 400 بود، ماه بعد 650 شد و تا امروز که 1 میلیون و 200 شد! و من که 1 تومن کالابرگ دارم، باید 200 هزار هم از خودم بذارم! با این حال بازم به حساب دانشجو واریز کنند و بعنوان مثال دانشجو فقط از وعده ناهار استفاده کند و مابقی بماند، مطمئناً در آخر شارژی که مانده، در آخر هر هفته یا هر ماه به حساب صندوق رفاه واریز خواهد شد! در عمل صندوق رفاه به وضعیت خودش کمک بهتری می‌کند تا اینکه به دانشجو بخواد کمکی کند!! غذای با کیفیت به دست دانشجو داده شود و نظارت بر کار پیمانکاران باشد، نه اسرافی خواهد شد و نه اعتراضی... که رای به شورای صنفی هم به همین علل داده شد ولی خب متاسفانه پیشروی و گزارش کاری واقعا ندیدیم و اعضای شورای صنفی (برخی)، همه جا هستند الا جلسات و پیگیری‌ها!... " با اجرای این موضوع مخالفم".

این طرح به ضرر دانشجو هست و قابل پذیرش نیست

جناب مدیر
- انجام این کار احتمالا ناگزیر است؟
- لیکن ممکن است بشود؟
وقتی تصمیمتون رو از پیش گرفتین دیگه چه نظری از دانشجو می‌خواین!!!
لطفا یه دغدغه به دغدغه‌های دیگمون اضافه نکنید ما همون روند هرچند ضعیف قبلی رو بیشتر میپسندیم

سلام وقت بخیر
گزینه هایی که در این نظر سنجی وجود داشتند هیچ کدام برای دانشجو قابل اجرا نیستند مگر ادامه روند فعلی
اول به دلیل اینکه دانشجویی که واحد بالا اخذ کرده بیشترین وقت خود را در دانشگاه و صرف درس خواندن میکند و عملا وقتی برای آشپزی ندارد
حتی اگر این مورد را در نظر نگرفت به تعداد گاز های موجود در خوابگاه نسبت به جمعیت دانشجویان باید توجه کرد
مورد بعدی اخذ پیمانکار و کنار رفتن دانشگاه به معنی قیمت چندین برابری غذا برای دانشجو است و هرقدر هم هزینه به دانشجو پرداخت شود باز هم برای دانشجویان راه دور که با وضعیت فعلی جامعه در وضعیت مالی خوبی قرار ندارند مشکل ساز شده و منجر به انصراف به دلیل هزینه بالا میشود
مورد بعدی افزایش دغدقه دانشجویان باز هم بابت قیمت باتوجه به تورم موجود است که مانع از تمرکز دانشجو بر درس خود شده و دغدقه فکری همیشگی قیمت به دغدقه های موجود دانشجویان اضافه میکند
طرح های گفته شده فقط در صورتی برای دانشجویان ضرر کمتری دارد که اختیاری شود
یعنی دانشجویی که میخواهد از سلف و طبق روند قبلی تغذیه دریافت کند و دانشجویی که نمیخواهد دریافت شارژ روزانه هفتگی یا ماهانه را داشته باشد

به نظر من این طرح با شرایط تورمی الان همخوانی نداره. اگر اعتبار غذایی مستقیم به دانشجو داده بشه، احتمال اینکه خیلی زود ارزشش کم بشه و هزینه‌ها بیفته روی دوش خود دانشجو بالاست. از طرفی حذف سلف باعث میشه قیمت غذاها بره بالا و دانشگاه هم دیگه مسئولیت مستقیم کیفیت رو نداشته باشه. بهتره سیستم فعلی با اصلاحات و نظارت بهتر حفظ بشه تا هم قیمت‌ها قابل کنترل بمونه و هم دانشجو بتونه غذای مطمئن و مقرون‌به‌صرفه بگیره.

سلام
در مورد طرح جدید تغذیه، چند نقد به ذهنم می‌رسه که قبل از هر پیشنهادی باید گفته بشه:

🔴 نقد اول: با تورم بالای مواد غذایی، اگر اعتبار هر ماه زیاد نشه (که معمولاً نمی‌شه)، ریسک تورم از دوش دانشگاه به دوش دانشجو منتقل می‌شه.

🔴 نقد دوم: معلوم نیست مبلغ شارژ چقدر است؛ ممکنه اونقدر کم باشه که یک وعده غذا رو هم پوشش نده. تجربه کالابرگ و یارانه‌های قبلی نشون داده واریزی‌ها معمولاً ثابت می‌مونن و توان خرید دانشجو در طول سال کم می‌شود.

🔴 نقد سوم: الان هزینه سه وعده غذای همه دانشجوها به دانشگاه داده می‌شه، اما خیلی از ما فقط یک یا دو وعده استفاده می‌کنیم و برخی کلا خودشون غذا درست میکنن یا بعضی روزها اصلاً نمیایم. با این وجود طبق سخنانتون پیمانکار هم نمی‌تونه نوسانات رو کنترل کنه؛ از دانشجویی که توی یک شهر غریب هست چه توقعی دارید؟ اون نه می‌تونه غذای نخورده رو پس بده، نه پولش بهش برمی‌گرده. خیلی وقت ها حتی جریمه هم میشه!!
پس به غیر از هزینه ای که دولت در اختیار دانشگاه میذاره جریمه های چند برابری دانشجوهاهم هستن

در کل این طرح در شرایط فعلی، بدون تضمین‌های جدی، به ضرر دانشجوست.

✅ اما اگر قرار باشه همین طرح اجرا بشه، این پیشنهادها رو دارم:

۱. سلف دولتی حذف نشه... خیلی از ماها واقعاً وقت پخت و پز نداریم یا امکاناتش رو نداریم.
۲. به نظر من بهتره اعتبار هر ماه شارژ بشه و هر ماه با توجه به تورم مواد غذایی زیاد بشه. اگه یکباره بدن، تا آخر ترم دیگه چیزی نمیمونه واسه خرید.
۳. قرارداد با پیمانکارها هر ترم بسته بشه نه سالانه (یعنی هر شیش ماه). اینجوری با گرونی هماهنگ تر هست.
۴. اعتبار رو محدود به چند فروشنده خاص نکنید. حداقل هر جایی که تو سامانه دانشگاه ثبت باشه قابل استفاده باشه بهتره.
۵. اعتبار استفاده نشده هر ماه به ماه بعد اضافه بشه و آخر ترم هر چی مونده بریزه به حساب دانشجو.
این شکلی دانشجویی که از غذا استفاده نکرده، حقش ضایع نمیشه.
۶. و در آخر فکر می کنم این طرح بیشتر به نفع خود دانشگاه هست تا دانشجو. چون هزینه مدیریت کمتر میشه، ریسک تورم از دوش دانشگاه برداشته میشه، اسراف غذا کم میشه و سالن هارو میشه به چند پیمانکار اجاره داد.
ولی دانشجو دستش به هیچ جایی بند نیست
نکته مهم اینکه نقش دانشگاه از «اجرا» به «نظارت فعال» تغییر کنه، نه اینکه نظارت حذف بشه.

در نهایت: من تا زمانی که تضمین قانونی برای افزایش ماهانه اعتبار متناسب با تورم وجود نداشته باشه، به این طرح رأی مثبت نمی‌دم.

ممنون از اینکه نظر ما رو می‌پرسید

این طرحش رسما به ضرر دانشجو و از زیر کار در رفتنه

مگه ماهی چقدر میتونه به دانشجو کمک هزینه داده بشه؟
نهایتا ۱۰ میلیون در ماه(خیلی دیگه زیاد بگیریم)
حالا فرض کنید قیمت غذا ها واقعی بشه و بشه یچیزی مثل سلف آزاد
دانشجو هم به جای ۲ روز در هفته ۳ روز در هفته غذاشو خودش بپزه

۳ وعده
اگرم بگیریم ۲۰ روز در ماه وعده غذاییشو دانشجو خودش تهیه نکنه
میشه ۶۰ وعده غذا در ماه
هر وعده غذا ۳۰۰ تومن
میشه ۱۸ میلیون تومن
یعنی نه تنها تموم میشه اون پول بلکه ماهیانه دانشجو ۸ میلیون تومن باید فقط پول غذا بده

حالا بیایید بگیم همون وعده های ۱۱ هزار تومنی و ۲۲ هزار تومنی
بشن ۵۰ هزار تومن و ۶۰ هزار تومنی
با احتساب اینکه دانشجو فقط پنج شنبه ها و جمعه ها غذای خودش رو میپزه
و تقریبا ۲۲ روز در ماه غذاشو از دانشگاه میگیره
باز هم این هزینه نصف میشه و میشه ۴ میلیون تومن در ماه

به طور کلی اگر این پروسه سلف دست خود دانشگاه باشه هم دانشجو وقت آزاد بیشتری داره
هم هزینه کمتری میپردازه
گرچه باید دید بودجه ایی که به دانشجو تعلق میگیره چقدره و قیمت غذا ها در چه بازه هاییه

وقتی هزینه ی غذای دانشجو بصورت بودجه بندی برای یکسال تخصیص داده میشه چه بهتر که به اعتبار خود دانشجو اضافه بشه تا تصمیم بگیره چطور خرجش کنه و غذاخوری های دانشگاه مثل رستوران آزاد شوند.
.
احتمال خیلی خیلی زیاد این پول به طور مستقیم در اختیار قرار نمیگرد(که اگر میگرفت بهترین گزینه بود). ولی حداقل چند غذاخوری در یک محیط بصورت آزادفروش که قابلیت استفاده از کارت اعتباری مخصوص در اونها وجود داشته باشد، میتونه این رقابت رو ایجاد کنه کیفیت بهتری ارائه بدهند تا مشتری بیشتری داشته باشند و یا از اون کارت برای فروشگاه های مواد غذایی خاصی استفاده کرد. یا خدمات درمانی یا اقلام تحریری و ... که با دانشگاه قرارداد ببندن. به شرطی که یک مجموعه نباشه که کار دانشجوها لنگ همون یکی باشه وتهش بگن همینه که هست. چندتا مجموعه رو در نظر بگیرند.

باسلام ،
اگر قراردبه واریز وجه و یا شارژ کارت دانشجوست ، امر بیشتر از ۶ واحد یعنی دانشجوی ارشدی که درحال کار بر روی پایان نامه است و در دانشگاه حضور دارد از این امکان منتفع نخواهد شد ، در این زمینه باید تجدید نظر بشود در ضمن اگر اعتبار شارژ شده امکان خرید از تعاونی از دانشگاه هم داشته باشد مناسب است ، درضمن باید این موضوع را در نظر داشته که با آزاد کردن سلف و واریز یارانه به دانشجو با احتساب تورم ماهانه یا هر ترم افزایش یافته تا در نهایت بهای تمام شده هر وعده با مقایسه با شرایط کنونی که سلف غذا را با احتساب بودجه وزارت خانه میدهد از ۱۰ تا ۱۵ درصد فراتر نشود ، هرچند این روش باید شفاف سازی های دیگری اعم از نوع واریز ، چگونگی برداشت آن و شرایط استفاده و... به درستی تبیین شود ، این طرح در اجرا مشکلات بسیاری خواهد و حدالمکان باید آزمایشی اجرا و بررسی بشود .

درود
این طرح تماما غیر قابل قبوله
جدا از هزینه هایی که به دانشجو تحمیل میشه و تورمی که هر روز داره بیشتر میشه
فشار رو فقط برای دانشجو بیشتر میکنه
و اگر از بحث هزینه چشم پوشی کنیم
مهم‌ترین چیزی که هر دانشجو داره وقتشه
که با این کار وقت دانشجو به شدت گرفته میشه و همین موضوع در پنجشنبه و جمعه‌ ها خیلی مشهوده

برای وعده صبحانه میشه از رفاه کارت و واریز هزینه به دانشجو استفاده کرد
که دانشجو هم با همون هزینه محصولات صبحانه خودش رو با تخفیف دوباره از تعاونی دانشگاه خریداری بکنه
اما برای وعده های نهار و شام
این موضوع که طبخ غذا به عهده دانشجو باشه
واقعا که زمانبریه
دانشجوی شهر دور خوابگاهی باید به فکر درس و امتحانش باشه
یا به فکر نهار و شام
این خودش یه دغدغه مضاعف رو برای دانشجو درست میکنه که در نهایت باعث پایین اومدن راندمان درسی فرد میشه

مازاد معقوله تورم و هزینه بالای مواد غذایی و پروتئيني

اصلا اینکار درست نیست فشار زیادی به دانشجو وارد میشه
همینطوری دانشجو زیر فشار پنجشنبه و جمعه ها هست بعد زیر فشار کل روز های هفته بره

بچه ها بابت این موضوع خواهشا نظراتون رو بگین و از فاجعه ای که قراره اتفاق بیوفته جلوگیری و پیشگیری کنیم
اختصاص یارانه به ما با ازاد سازی قیمت تغذیه همراهه به طور مثال یه پرس جوجه ۴۵۰ هزارتومان میشه درحالی که مشخص نیست دولت بر طبق چه اساسی و چه مقدار یارانه بده شاید اول مهر بگن امسال ۱۵۰ هزارتومان بابت هر وعده یارانه میدهیم در مهر ماه برای یک غذای ۲۰۰ هزار تومانی ...
برای غذا ۵۰ هزارتومان از جیب خود میدهیم اما اسفند ماه آن غذای ۲۰۰ تومنی به ۳۰۰ تومن افزایش قیمت میده و ما ۱۵۰ تومن بابد از جیب خودمون بدیم یه چیزی شبیه به قضیه کالابرگ ها ....
گفتن بهتون وام تغذیه بدیم. در ارائه وام تغذیه خبری از یارانه نیست و شما باید تمام مبلغ غذایی رو که خوردین با دولت حساب کنید و به عنوان دانشجو روزانه هیچ تفاوتی با دانشجوی شبانه و ازاد نخواهید داشت
طرح هایی که دادن ایرادات بسیاری داره
پس خواهشا از پیام های مربوط به تغذیه و سازمان امور دانشجویی ساده گذر نکنیم و به حق خودمون جفا نکنیم
ما دانشگاه دولتی درس میخونیم حقمونه که از مزایا دانشگاه دولتی که نسل های قبل از ما استفاده کردن، استفاده کنیم تنها درصورتی این طرح ها جواب میده که به هر دانشجو حداقل ۱۸ ۲۰ تومن (در۲۷ اردیبهشت ۴۰۵)ماهانه بریزن تو حسابش و بعدا با تورم این مبلغ رو افزایش بدن
و ارائه وام تغذیه کاملا طرح مردودیست یعنی چی که من پولی که الان یارانه میگرفتم رو با دولت حساب کنم؟ مدرکمم ازاد نیست پولم بدم ؟

سلام وقت بخیر
گزینه هایی که در این نظر سنجی وجود داشتند هیچ کدام برای دانشجو قابل اجرا نیستند مگر ادامه روند فعلی
اول به دلیل اینکه دانشجویی که واحد بالا اخذ کرده بیشترین وقت خود را در دانشگاه و صرف درس خواندن میکند و عملا وقتی برای آشپزی ندارد
حتی اگر این مورد را در نظر نگرفت به تعداد گاز های موجود در خوابگاه نسبت به جمعیت دانشجویان باید توجه کرد
مورد بعدی اخذ پیمانکار و کنار رفتن دانشگاه به معنی قیمت چندین برابری غذا برای دانشجو است و هرقدر هم هزینه به دانشجو پرداخت شود باز هم برای دانشجویان راه دور که با وضعیت فعلی جامعه در وضعیت مالی خوبی قرار ندارند مشکل ساز شده و منجر به انصراف به دلیل هزینه بالا میشود
مورد بعدی افزایش دغدغه دانشجویان باز هم بابت قیمت باتوجه به تورم موجود است که مانع از تمرکز دانشجو بر درس خود شده و دغدغه فکری همیشگی قیمت به دغدغه های موجود دانشجویان اضافه میکند
طرح های گفته شده فقط در صورتی برای دانشجویان ضرر کمتری دارد که اختیاری شود
یعنی دانشجویی که میخواهد از سلف و طبق روند قبلی تغذیه دریافت کند و دانشجویی که نمیخواهد دریافت شارژ روزانه هفتگی یا ماهانه را داشته باشد
مورد بعدی اگر هزینه ای که قرار است به دانشجویان تخصیص یابد در شهریور ماه بسته شور و قرار باشد تا تیر ماه همان هزینه به دانشجو اختصاص یابد تورم فعلی فشار شدیدی بر دانشجویان وارد میکند

با سلام
در این طرح دانشجویان شبانه تحت فشار قرار می‌گیرند.

با سلام
در این طرح دانشجویان شبانه تحت فشار قرار می‌گیرند.

درود و عرض ادب
طرحی که بیان شده کاملا غیر قابل پذیرش از جانب منِ دانشجو هست.کیفیت غذای ارائه شده توسط سلف همواره بالا نبوده که طبعا حل مشکل کنترل بر کیفیت است نه تغییر روش؛ البته که ظاهرا طرح مطرح شده از جانب دانشگاه نبوده و سراسری است .اما باید توجه کنیم که تماما دارای ایرادات و مشکلات میباشد .اولا اگر قرار است یک بودجه مختصر و اندک برای غذا به دانشجو تعلق بگیرد و عمده هزینه ی تغذیه با خود دانشجو باشد پس فرق منی که در حال تحصیل به صورت روزانه در دانشگاه سراسری هستم با سایر دانشجو ها چیست؟تنها بخش رفاهی که هرچند عالی نبود اما باعث دلخوشی حداقلی بود همین وعده های با کیفیت نه چندان خوب سلف بود. دوما اضافه کردن دغدغه‌ی ذهنی تغذیه به دانشجو کاری عبث و نادرست است،منِ دانشجو هم بایستی دغدغه ی تحصیل داشته باشم و هم مشغولی ذهنی برای اینکه چگونه و از چه روشی باید غذا تهیه بکنم .بطور کلی اگر مسؤلین محترم خواستار رفاه بیشتر برای دانشجویان هستند راه حلی برای بهبود کیفیت یا بهبود روش های ارائه غذا پیدا کنند نه اینکه به جای حل مسئله بطور کلی صورت مسئله را پاک کنند ولی اگر مشکل عدم تأمین بودجه یا سایر موارد اینچنینی میباشد؛ ظاهرا چاره ای جز تحمیل فشار بر دانشجو نیست.در حقیقت دانشجو متحمل تمام فشاری خواهد شد که دولت، دانشگاه و پیمانکار قرار بود متحمل شوند.

با سلام و احترام

با توجه به طرح مطرح‌شده درباره تغییر شیوه تخصیص اعتبار تغذیه دانشجویان، اصل ایده‌ی انتقال بخشی از اختیار مصرف اعتبار به خود دانشجو می‌تواند در صورت طراحی صحیح، بسیاری از مشکلات فعلی نظام تغذیه دانشگاهی را کاهش دهد. با این حال، اجرای آن نیازمند دقت در سازوکار اجرایی و پیش‌بینی برخی ملاحظات است. پیشنهاد می‌شود نکات زیر در طراحی نهایی طرح مدنظر قرار گیرد:

۱. اجرای تدریجی و آزمایشی

بهتر است این طرح در ابتدا به‌صورت آزمایشی (پایلوت) در چند دانشگاه یا چند سالن غذاخوری اجرا شود و پس از یک یا دو نیمسال تحصیلی و بررسی نتایج، به‌صورت گسترده در کل دانشگاه‌ها اجرا گردد. این کار باعث می‌شود مشکلات احتمالی قبل از اجرای سراسری شناسایی و اصلاح شوند.

۲. استفاده از کیف پول یا اعتبار تغذیه‌ای دانشجویی
به‌جای پرداخت نقدی یا اعطای وام تغذیه، مناسب‌تر است اعتبار یارانه‌ای به‌صورت یک «کیف پول تغذیه‌ای» در سامانه دانشجویی شارژ شود. این اعتبار صرفاً برای خرید غذا در مراکز و رستوران‌های طرف قرارداد دانشگاه قابل استفاده باشد و امکان برداشت نقدی نداشته باشد تا اطمینان حاصل شود یارانه تخصیص‌یافته صرف تغذیه دانشجویان می‌شود.

۳. شارژ دوره‌ای اعتبار

اعتبار تغذیه می‌تواند به‌صورت ماهانه یا هفتگی به حساب دانشجو واریز شود تا دانشجو بتواند بر اساس نیاز واقعی خود در طول هفته یا ماه آن را مدیریت کند و در انتخاب وعده‌ها و نوع غذا اختیار بیشتری داشته باشد.
۴. ایجاد فضای رقابتی میان پیمانکاران

در صورت واگذاری سالن‌های غذاخوری دانشگاه به چند پیمانکار یا رستوران مختلف، دانشجویان می‌توانند از میان گزینه‌های موجود انتخاب کنند. این رقابت می‌تواند موجب بهبود کیفیت غذا، تنوع بیشتر منو و افزایش رضایت دانشجویان شود.

۵. تعیین سقف قیمت و منوی استاندارد

برای جلوگیری از افزایش بی‌رویه قیمت‌ها، لازم است دانشگاه یا سازمان امور دانشجویان سقف قیمت مشخصی برای وعده‌های غذایی تعیین کند و چارچوبی برای کیفیت و آنالیز غذایی تعریف شود تا حقوق دانشجویان حفظ شود.

۶. تفکیک شرایط دانشجویان بومی و غیربومی

با توجه به تفاوت نیازها، می‌توان برای دانشجویان خوابگاهی اعتبار بیشتری (مثلاً برای سه وعده) و برای دانشجویان بومی اعتبار محدودتری (مثلاً برای یک وعده ناهار) در نظر گرفت.
۷. حفظ یک گزینه غذای ارزان‌قیمت

حتی در صورت اجرای این طرح، مناسب است حداقل یک سلف یا گزینه غذای یارانه‌ای با قیمت بسیار پایین در دانشگاه حفظ شود تا دانشجویانی که از نظر مالی در مضیقه هستند همچنان امکان دسترسی به غذای ارزان داشته باشند.

در مجموع، انتقال بخشی از اختیار مدیریت اعتبار تغذیه به دانشجو می‌تواند موجب کاهش اسراف، افزایش رضایت دانشجویان، بهبود کیفیت غذا و کاهش برخی مشکلات اجرایی دانشگاه‌ها شود؛ مشروط بر اینکه سازوکار اجرایی آن به‌صورت دقیق طراحی و به‌صورت تدریجی اجرا شود.

این طرح قابل قبول نیست

سلام وقتتون بخیر
این تصمیم واقعا اشتباه ، دانشجو مگه چقدر زمان داره که به خواد آشپزی کنه یا بدتر از اون زمان امتحان ها چی کار کنه؟؟
از طرفی با این تورم و گرونی مگه چقدر هزینه داده میشه که بتونیم برای یک ماه غذا تهیه کنیم

هیچکدام از گزینه‌های نظرسنجی به جز ادامه روند فعلی برای دانشجو عملی نیست مگر اینکه اختیاری شوند
اول اینکه دانشجوی پُر واحد وقت آشپزی ندارد
تعداد گازهای خوابگاه در مقابل جمعیت دانشجو جوابگو نیست پیمانکار خصوصی یعنی غذای گران‌تر حتی با یارانه ،برای دانشجویان کم‌بضاعت غیرقابل تحمل است و باعث انصراف از تحصیل می‌شود
نگرانی همیشگی از هزینه غذا تمرکز دانشجو را از درس می‌گیرد
تنها راهکار منطقی اختیاری شدن طرح هم امکان استفاده از سلف با روند قبلی وجود داشته باشد هم کسانی که می‌خواهند شارژ روزانه هفتگی دریافت کنند.

سازمان امور دانشجویان یکم باید صادقانه تر صحبت کنه ؛ راحت بگین می‌خوایم از بار مسئولیت شونه خالی کنیم
دیگه اینهمه دلیل و برهان نمی‌خواد که
مسئولین عزیز فقط حقوق خوب باید بگیرن ولی بابت هیچ چیز پاسخگو نمی‌خوان باشن
بی مسئولیتی هم حدی داره
به جای اینکه مشکل رو حل کنید صورت مسئله رو پاک میکنید ؟
قضیه شده مثل سال ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد و مسئله یارانه
یارانه همون مقدار موند تورم چی ؟
تروخدا یکم به فکر حقوقی باشید که دریافت میکنید حلال و حروم ش براتون مهم باشه
چرا میخواین سر ما رو کلاه بزارین ؟
مطمئنید اسم تصمیم گیرنده این طرح سازمان امور دانشجویان و رفاه دانشجویانه ؟
رفاه دانشجو یا رفاه مسئولین دانشگاه ؟

به صورت قبل باشه؛ این طرح با وجود تورمی ک هر روز داره زیاد تر میشه به نفع دانشجو نیست.

با توجه به شرایط اقتصادی و تورم فعلی، به‌نظر می‌رسد حذف کامل سلف دولتی و واگذاری کامل تغذیه به بازار آزاد، مخصوصاً برای دانشجویان غیربومی و خوابگاهی، می‌تواند مشکلات زیادی ایجاد کند. بسیاری از دانشجویان شهرستانی بخش عمده تغذیه روزانه خود را از سلف تأمین می‌کنند و در صورت ناکافی بودن اعتبار یا افزایش قیمت غذا، عملاً با مشکل تأمین وعده‌های غذایی مواجه خواهند شد.

به‌نظر می‌رسد بهترین راهکار، اجرای «مدل ترکیبی» باشد؛ یعنی ضمن اصلاح ساختار فعلی، حداقل خدمات تغذیه‌ای ارزان و تضمینی همچنان حفظ شود و در کنار آن، حق انتخاب و انعطاف بیشتری به دانشجو داده شود.

پیشنهادها:

1- حفظ سلف پایه و ارزان‌قیمت
دانشگاه همچنان موظف باشد حداقل یک وعده غذای استاندارد و با قیمت مناسب برای همه دانشجویان فراهم کند تا هیچ دانشجویی به دلیل مشکلات مالی از تغذیه محروم نشود.

2- ایجاد امکان انتخاب بین چند پیمانکار
به‌جای فعالیت یک پیمانکار انحصاری، چند مجموعه غذایی مختلف در دانشگاه فعال باشند تا دانشجو بتواند بر اساس کیفیت، قیمت و سلیقه انتخاب کند. این موضوع باعث ایجاد رقابت و افزایش کیفیت خواهد شد.

3- اختصاص اعتبار رفاهی غیرنقدی به‌جای پرداخت پول نقد
اعتبار تغذیه در قالب کیف پول دانشجویی یا کارت رفاهی شارژ شود تا صرفاً برای غذا قابل استفاده باشد. پرداخت نقدی ممکن است با تورم ارزش خود را از دست بدهد یا صرف هزینه‌های دیگر شود.

4- امکان ذخیره و مدیریت اعتبار
اعتبار تغذیه به‌صورت هفتگی یا ماهانه شارژ شود و در صورت استفاده‌نشدن نسوزد تا دانشجو بتواند متناسب با نیاز واقعی خود آن را مدیریت کند.

5- حق انتخاب نوع و حجم غذا
دانشجو بتواند بین گزینه‌های مختلف (مثلاً غذای اقتصادی، رژیمی، نیم‌پرس، پرس کامل و…) انتخاب کند. این موضوع هم رضایت را افزایش می‌دهد و هم از اسراف غذا جلوگیری می‌کند.

6- درنظر گرفتن شرایط دانشجویان غیربومی و خوابگاهی
دانشجویان خوابگاهی به دلیل وابستگی بیشتر به تغذیه دانشگاه، باید اعتبار و حمایت بیشتری نسبت به دانشجویان بومی دریافت کنند.

7- اصلاح مداوم مبلغ اعتبار متناسب با تورم
در صورت اجرای طرح اعتباری، مبلغ آن باید متناسب با تورم و قیمت واقعی مواد غذایی به‌صورت دوره‌ای بازبینی شود؛ در غیر این صورت کیفیت غذا کاهش پیدا خواهد کرد.

8- نظارت و امتیازدهی دانشجویان به کیفیت غذا
سامانه‌ای برای ثبت رضایت و نظارت دانشجویان بر کیفیت غذا ایجاد شود تا پیمانکاران ضعیف قابل شناسایی و حذف باشند.

در مجموع، اصل افزایش حق انتخاب دانشجو و کاهش انحصار در تغذیه دانشگاهی می‌تواند اقدام مثبتی باشد، اما حذف کامل سلف دولتی و واگذاری کامل مسئولیت به دانشجو، در شرایط فعلی اقتصادی، ممکن است فشار زیادی به دانشجویان مخصوصاً قشر خوابگاهی وارد کند.

اگه پیمانکار نمیتونه به علت تورم بودجه اول سال رو مدیریت کنه چه توقعی از دانشجو دارین واقعا
به جای اینکه بودجه پیمانکار رو افزایش بدید تا کیفیت غذاها بهتر و فشار از روشون برداشته بشه میخواهید فشار رو به دانشجو منتقل کنید؟
من با وضعیت سلف کنونی ماهی یک و نیم ملیون خرج غذا میکنم
اگه با این طرح ذره ای بیشتر بشه ظلم به دانشجو
ما درس نخوندیم که دانشگاه دولتی قبول بشیم اما فشار مالی پیام نور و دانشگاه آزاد رومون باشه
اگه اینجوری باشه آزاد شهر خودمون خیلی بهتر از دولتی شهر دیگست

دست مریزاد!!!!
تکلیف غذای رایگانی که میدادن چی میشه؟:))))
اینطور؛ دیگه نمیشه به مبلغی که بهمون میدن اعتراض کنیم! ولی وقتی غذا میدادن میشد به کیفیت غذا به صورت عینی اعتراض کرد....
چقدر کسی که این پیام رو نوشته کاربلد بوده که اول بیاد یکسری دلیل ردیف کنه که راحتتر "کلاه سر دانشجو بره"
شرم بر کسی که در حد یک وعده غذایی نمیتونه دانشجواش رو نگه داره...

آقا کلا همون روال قبلی خوبه ما نمیخوایم چیزیو بهتر کنید

سلام وقت همگی بخیر، قسمت مهم اینه که آیا قیمت ها نسبت به مقداری که به دانشجو واگذار میشه ثابت هست یا نه؟
اگر به صورت کامل روشن سازی بشه شاید بهتر بتونیم نظر خودمون رو بگیم.
بنظرم اگر به صورت یارانه به حساب دانشجو واریز بشه و همزمان نسبت به هزینه غذا ثابت باشه، خیلی بهتره چون حتی اگر کسی نخواد از سلف غذا بگیره، میتونه خودش آماده کنه.

سلام وقتتون بخیر.
اگر قرار باشه مبلغی به حساب دانشجو واریز بشه برای غذا با تورمی که هست کار درستی نیست.
نرخ تورم هرروز بالاتر می‌ره و ما برای یک غذای ساده باید حداقل ۲۰۰ هزار تومان هزینه کنیم.
و هفته بعدش دوباره نرخ غذا تغییر می‌کنه.
هزینه ها خیلی بیشتر در میاد و دولت این هزینه زیاد رو برای هر فرد پرداخت نمی‌کنه.
وقت غذا درست کردن هم‌که بماند.
با این‌ نرخ تورم‌ ما به مشکل تغذیه می‌خوریم و باید از جیبمون هم پول بدیم.

با سلام

ایده تغییر سیستم خوبه، ولی نگرانی اصلی بچه‌ها (که من هم دارم) این هست که چطور قراره با تورم کنار بیایم؟

جناب مدیر گفتن ‘باید سالانه افزایش یابد’، ولی این کافی نیست. تورم مواد غذایی ماهانه و گاهی روزانه هست، نه سالانه. اگر مبلغ اول مهر تعیین بشه و تا شهریور سال بعد ثابت بمونه، تا اسفند قدرت خریدش نصف می‌شه.

سؤال مشخص: آیا مکانیزم تعدیل فصلی یا ترمی اعتبار در نظر گرفته شده؟ مثلاً هر ۳ ماه یا هر ترم بر اساس شاخص قیمت مواد غذایی تعدیل بشه؟

اگر این مکانیزم وجود نداشته باشه، عملاً داریم فشار تورم رو از پیمانکار به دانشجو منتقل می‌کنیم، و این به ضرر ماست.

با تشکر

اصلا دانشجو میرسه انقد زمان فقط برای درست کردن غذا بزاره برای خودش؟ اونم تو خوابگاه که سختی های خودشو داره. بهتر نیست یکم نظارت رو مار پیمانکار بیشتر شه که کیفیت بره بالاتر فقط؟ پخت غذا برای کل هفته خیلی برای ما سخت میشه

والا من که یه دانشجوم و چند ساله با این سیستم سروکله میزنم، این طرحی رو که میگن پول بدن دستمون بریم آزاد غذا بخریم، تا تهش رو خوندم و یه چیزی ته دلم گفت: دوست نداری گرسنه بمونی، به این راضی نشو. ببین، قضیه رو خیلی ساده برات تعریف میکنم.

آخه ما توی کشوری زندگی میکنیم که صبح با یه قیمت از خونه میزنی بیرون، ظهر همون جنس رو میخری میبینی گرون شده. حالا دانشگاه بیاد به من بگه «ماهی فلان قدر پول میریزم رو کارتت، برو هر جا خواستی غذا بخر»، این یعنی منِ بدبخت رو فرستاده وسط میدون جنگ با تورم، درحالی که خودش یه گوشه نشسته. هفته اول ماه شاید بتونی یه غذای آبرومند بخری، هفته سوم همون پول فقط به یه ساندویچ سرد و بیروح میرسه، هفته چهارم هم باید نون خشک بزنی به شکم و بگی سیرم. راستشو بخوای، این طرح اسمش رو گذاشتن «انعطاف»، ولی تهش یعنی دانشگاه مسئولیت سیر نگه داشتن من رو انداخته گردن خودم، بعد هم میگه «تقصیر تورمه که تورم زیاده».

تازه این سناریوی وامش دیگه شاهکاره. الان به من میگن بیا چند میلیون وام غذا بگیر، بعد فارغ‌التحصیلی پس بده. خب آخه عموجان، اون پولی که من چهار سال دیگه پس میدم دیگه ارزش یه پیتزا رو هم نداره. دانشگاه هم ورشکسته میشه، بعد میاد میگه وام جدید نمیتونم بدم. از اون طرف هم منِ دانشجو تا آخر عمرم بدهکارم. یعنی غذای دانشجوییم میشه یه قسط که باید تا ابد پس بدم.

حالا برسیم به بخش پیمانکارهای متعدد. میگن چندتا فست‌فودی میاریم تو دانشگاه، با هم رقابت میکنن غذا بهتر میشه. بابا کدوم رقابت؟ تو شرایطی که هر روز قیمت مواد اولیه میره بالا، کی میاد سرش رو کلاه بذاره؟ هر پیمانکاری سعی میکنه جنس آشغالتر بخره تا ضرر نکنه. آخرش میبینی کل سالن‌ها پر میشه از مرغای منجمد هزارساله، روغنی که ده بار استفاده شده و برنجی که بوی نا میگیره. پولدارها میرن یه گوشه سوشی سفارش میدن، ما هم با کرامت گرسنه میمونیم. تازه اگر تورم یهو بزنه بالا، پیمانکاره شبانه چمدونش رو جمع میکنه میره، میمونیم و یه سالن خالی و یه مشت بدهی.

به نظر من راه درست اینه که دانشگاه مثل یه سپر عمل کنه، نه اینکه ما رو بندازه جلو. یعنی چی؟ یعنی به جای اینکه به من بگن «اینم پولت، برو خدا نگهدار»، بهم بگن «تو حق داری امروز یه ناهار بخوری، حالا از هر کدوم از این سالن‌ها که دوست داری، برو بگیر و فقط ۵۰ تومن بده، بقیه‌ش با خودمون.»

روی کارت دانشجویی نوشته نشه ۱۰۰ هزار تومن، نوشته بشه: «امروز یک وعده ناهار». قیمت برای من همیشه ثابت باشه، مثلاً همون ۵۰ تومن. حالا بازار هر غلطی میخواد بکنه، بکنه؛ پیمانکار میاد به دانشگاه میگه قیمت مواد اولیه ۴۰۰ تومن شده، دانشگاه مابه‌التفاوت رو میده. فردا میگه ۶۰۰ تومن، بازم دانشگاه میده. منِ دانشجو نه استرس قیمت دارم، نه مجبورم آخر ماه به خودم گرسنگی بدم، نه کسی بهم غذای مانده قالب میکنه.

پس حرف دلم رو خلاصه بگم: پول نقد تو تورم زهره. به جاش وعده غذای ثابت با قیمت دانشجویی رو تضمین کنید تا ما فقط دغدغه درسمون باشه، نه دغدغه اینکه فردا چی بخوریم. این کارته پول، ما رو بدبخت میکنه؛ کارته غذا، نجاتمون میده. همین.

قطعا مستقیم کردن یارانه های غیر مستقیم تصمیم خوب و مثبتی‌ست، اما به شرطی که از مبلغ آن به هیچ وجه کوتاهی نشود و وضعیت موجود را بدتر نکند.
اکثر ضعف هایی که اشاره کردید با پرداخت پول به دانشجو بجای دانشگاه حل خواهد شد. اما اگر قرار باشد با این تغییر کسری های داخلی جبران شود و حق دانشجو کمتر از پیش بشود اصلا اجرای این طرح صلاح نیست.
در کل بنده موافق این موضوع هستم، با شفافیت و نظارت بالا.

با سلام

با توجه به **تورم بالا و افزایش روزانه قیمت مواد غذایی**، واگذاری مستقیم اعتبار تغذیه به دانشجویان در شرایط فعلی ریسک بالایی دارد. تجربه طرح‌هایی مانند **کالابرگ** نشان داد که وقتی قیمت‌ها دائماً در حال افزایش است، مبلغ اعتبار در مدت کوتاهی قدرت خرید خود را از دست می‌دهد و عملاً حمایت واقعی کاهش می‌یابد.

در چنین شرایطی، احتمال دارد دانشجو در میانه ترم با کمبود اعتبار مواجه شود یا برای جبران افزایش قیمت‌ها، ناچار به پرداخت هزینه از جیب خود گردد. این مسئله به‌ویژه برای دانشجویان کم‌بضاعت نگران‌کننده است و می‌تواند امنیت غذایی آنان را تحت تأثیر قرار دهد.

این کار به نفع دانشجو که هیچ، به ضررشه
با این وضع تورم و قیمت ها که هرروز بیشتر از دیروزه
چه بودجه ای دقیقا واسه دانشجو درنظر گرفتین با این شرایط که قطعا خودتونم متوجهش هستین،
پس لطفا به همون منوال قبل ادامه بدیم چون شرایط کشور ثابت نیست که بودجه بخواد ثابت و جوابگو دانشجو تو شهر غریب باشه

همینطور فشار هست روی ما توروخدا درس خواندن رو هم از ما نگیرید

به همون روند قبل ادامه بدیم بهتره

نه ممنون همین روش فعلی بهتره گرچه مشکلاتی داره ولی میتونیم کنار ببایم

با سلام

با توجه به شرایط اقتصادی موجود و تورم حاکم بر کشور، به نظر می‌رسد این طرح در بهترین حالت تنها برای یک یا دو ماه پاسخگو باشد. چرا که نرخ تورم به‌صورت مداوم در حال افزایش است و این مسئله می‌تواند فشار اقتصادی مضاعفی را به دانشجویان وارد کند.
در حالت اختصاص اعتبار به دانشجو، دانشجو متضرر خواهد شد.
انتخاب بین بد(شرایط فعلی)و بدتر (اختصاص اعتبار به دانشجو) هست. خواهشاً گزینه بدتر رو انتخاب نکنید.

با سلام
با توجه به کیفیت نامطلوب اکثر غذا ها و توجیه های مختلف برای این کیفیت پول غذا به حساب بانکی دانشجویان واریز بشه و هرکس مایل بود از سلف رزرو کنه و هرکس هم تمایل نداشت خودش آشپزی بکنه تعداد دور ریز ها کم میشه تعداد غذا هایی که باید پخته بشه هم کم میشه امیدوارم وقتی تعداد کم شد باز اعلام نکنن چون تعداد بالاست نمیشه خیلی خوب باشه کیفیتش این بهانه کم میشه حداقل

نتیجه این تصمیم اشتباه متاسفانه انتقال فشار تورمی که روی پیمانکار و دانشگاه بابت افزایش قیمت ها در طول سال بوده به دانشجو است.
اینکه قیمت ها در طول یکسال تحصیلی ثابت بمونه (مثل سابق ) خیلی بهتره چون برنامه مالی بهتری می توان ریخت ولی اینکه اعتبار ثابتی برای دانشجو بخواهد در نظر گرفته شود با این شرایط تورمی قطعا تا دو ماه اول جذاب خواهد بود بعد از اون فشار تورمی به دانشجو منتقل میشه (مثل کالابرگی که ان اول جذابیت خوبی داشت ولی الان با افزایش سرسام اور قیمت ها دیگر قدرت سابق را ندارد )
دوستان توجه داشته باشند تورم سالانه کشور به طور میانگین 72 درصد بوده که در بخش مواد غذایی حتی بیشتر از 100 درصد بوده اجرایی شدن این طرح مساوی با کوچک شدن سفره خودتون به مرور زمان است .
این طرح برای کسانی که وقت پخت غذا ندارند و درس اولویت اول انها است قطعا هزینه های تغذیه را افزایش خواهد داد و فشار بیشتری بر روی خودتان و خانواده گرانقدرتان وارد خواهد شد .

با سلام
من باب این موضوع چند نکته به نظرم رسید که احساس کردم بیانش خالی از لطف نباشه.
۱.اگر قرار به انجام این مورد باشه بنظرم اگر بصورت نقدی باشه و یارانه غذا به حساب دانشجو واریز شود هم به دانشجو و هم به دانشگاه کمک بزرگی میشود،طبق تجربه بنده از ۷ سال داخل خوابگاه بودن این است که خیلی از دانشجوها بنا به دلایل متعدد خودشون آشپزی میکنن و اگر بصورت نقدی باشه دانشجو میتونه مواد اولیه غذا رو تهیه و خودش طبخ کنه و اگر زمان و فرصت مناسب و کافی نداشت هم میتونه از پیمانکار ها غذا رو تهیه کنه.
۲. بنظر من تو این شرایط سختی که درست شده شاید خیلی از بچه ها توانایی هزینه های خوابگاه و تغذیه رو نداشته باشند و بخاطر همین موضوع مجبور به ترک تحصیل بشوند اگر مبلغ یارانه غذا که هرسال به پیمانکار تخصیص داده می‌شود بصورت فردی به دانشجو تحت عنوان رفاه کارت یا مبلغی بصورت نقدی به کارت دانشجو واریز شود که دانشجو بتواند از آن مواد اولیه یا غذا تهیه کند برای دانشجو ها در شرایط مختلف بهتر خواهد بود.
۳.طرح رستوران مکمل طرح خوبی بود باعث تنوع بیشتر غذاهای سلف میشد اما از نظر من چند مشکل داشت که شاید با برطرف کردن این مشکلات طرح بهتری برای انجام باشد اول اینکه اکثر غذاهای رستوران مکمل حداقل در خوابگاه هفتم تیر غذاهای فست فودی بودن و همانطور که خودتان هم درجریانید غذاهای سلف هم پر از روغن و چرب هستن و هر دو انتخاب غذاهای ناسالمی بودن که برای دانشجو شاید خوشایند اما بشدت مضر بودند که خوب از نظر من اگر غذاهای سالم تر یا حتی بخشی غذای رژیمی جایگزین میشد برای دانشجو انتخاب سالم تری میشد در نظرگرفت موضوع بعدی اینکه حجم وکیفیت بعضی از سالن های مکمل درصورت سفارش با سامانه تغذیه و سفارش بصورت آزاد بصورت واضحی قابل مشاهده بود(مثلا پیتزاها سلف مکمل خوابگاه هفت تیر حجم خیلی کوچک و بیشتر نان غیر قال خوردن بود تا مواد پیتزا)
موضوع بعدی اینکه سلف مکمل همیشه آمادگی سفارش را دارد در این طرح اگر طرح روزفروش یا سفارش برای افرادی که فراموش کردند غذا سفارش دهند با همان قیمت یارانه ای و شرایط،در نظر گرفته میشد طرح مناسب تری بود.
موضوع بعدی از نظر من اگر بخوام واضح و بدون پرده صحبت کنم این هست که اگر قرار باشد به چند پیمانکار هر سالن غذاخوری داده شود ما با چند سالن با کیفیت های نامطلوب و غذاهای متنوع روبه رو می‌شویم.در حقیقت بخاطر شرایط موجود و تورم های لحظه ای پیمانکار مجبور به در نظر گرفتن سود خودش هم می‌شود و درنتیجه مواد اولیه غذا با کیفیت مطلوبی تهیه و طبخ نمی‌شود که خب این طرح فایده ای جز تنوع در بی کیفیتی غذاها ندارد.
(از نظر من تعداد رانت و ... فقط بیشتر می‌شود و فقط اجاره این سالن ها برای دانشگاه درآمد زایی میکند)
اگر برای واریز یا در نظر گرفتن مبلغ بصورت مبلغ یارانه غذا بصورت فردی به دانشجو مشکلاتی وجود دارد دانشگاه می‌تواند کارت اعتباری به دانشجو بدهد که دانشجو بصورت مثال از تعاونی دانشگاه یا بوفه های خوابگاه و سلف های دانشگاه یا حتی بعضی از مغازه های سطح شهر غذا یا مواد اولیه را تهیه کند(در صورتی که تعاونی و بوفه های دانشگاه میوه و تره بار و محصولات پروتئینی مثل گوشت و مرغ هم داشته باشد)